Sauna – model

Sauna – różne rodzaje

Sauna zewnętrzna lub wewnętrzna

Zainstalowanie sauny zewnętrznej zapewnia zarówno relaks poza domem, jak i dodatkową korzyść, jeśli w pobliżu znajduje się basen. Orzeźwiająca kąpiel w basenie po saunie będzie prawdziwą przyjemnością. Sauna zewnętrzna jest dostępna w wersji prefabrykowanej, co pozwala na dość łatwy montaż. Jeśli dysponują Państwo dużym ogrodem, możliwe jest zbudowanie prawdziwej sauny. Jednak budowa sauny zewnętrznej wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, jeśli jej powierzchnia podstawy przekracza 20 m². Gdy powierzchnia ta nie jest przekroczona, konieczne jest złożenie oświadczenia o rozpoczęciu prac w urzędzie gminy.

Projekt sauny wewnętrznej jest możliwy, gdy nie dysponuje się ogrodem. Instalacja sauny wewnętrznej wymaga pewnych dostosowań, zwłaszcza w zakresie wentylacji. Wentylacja ta ma kluczowe znaczenie dla wymiany powietrza w saunie. W związku z tym zaleca się zapewnienie otworu wentylacyjnego o powierzchni 25 cm² na osobę, aby w pełni korzystać z sauny. System wentylacyjny nie jest wymagany, o ile wentylacja sauny jest odpowiednia. Na budowę sauny wewnętrznej nie jest wymagane pozwolenie na budowę.

Sauna publiczna

Sauna publiczna jest przeznaczona dla wszystkich osób pragnących skorzystać z kąpieli parowej poza domem. Jednak sauna publiczna musi posiadać dość przestronną kabinę, wyposażoną w wielopoziomowe ławki. Te wielopoziomowe ławki są zainstalowane tak, aby każdy mógł wybrać odpowiednią dla siebie temperaturę i przemieszczać się bez przeszkadzania innym.

Sauna publiczna jest również wyposażona w kilka pryszniców. Basen z zimną wodą lub wąż z wodą umożliwia schłodzenie ciała. Znajduje się tam również sala wypoczynkowa wyposażona w fotele lub długie leżanki do relaksu. Sauna – model publiczny – będzie również wyposażona w toalety, szatnie i ewentualnie wagę.

Sauna prywatna

Sauna tradycyjna

Sauna podziemna

Prosta sauna podziemna, zwana „maasauna”, to chatka zbudowana z drewnianych bali. Jest ona częściowo zakopana w ziemi. Konstrukcja sauny podziemnej polega na wykopaniu w ziemi zagłębienia o powierzchni kilku m². Zagłębienie to wypełnia się następnie pniami, na których układa się korę brzozową. Całość przykrywa się ziemią. Drzwi są bardzo proste.

Sauna podziemna zapewnia izolację termiczną, stąd jej wykorzystanie w środku zimy. Temperatura w tej saunie podziemnej może osiągać 110–120°. Wilgotność powietrza jest dość niska i wynosi około 10%. Sauna podziemna jest nadal wykorzystywana przez Finów w ramach szkoleń lub w celu zachowania tradycji.

Sauna gazowa lub dymna

Ogrzewanie sauny gazowej zapewnia piec podłączony do sieci gazowej. Jest ona znacznie częściej stosowana niż sauna opalana drewnem. Jednak jej instalacja jest dość skomplikowana. Konieczne są poważne prace budowlane, aby umożliwić podłączenie pieca do sieci gazowej. Gwałtowny wzrost cen gazu nie sprzyja rozwojowi tego typu sauny.

Sauna dymna, zwana również piecem parowym, wyposażona jest w piec wypełniony kamieniami o wadze około stu kilogramów. Przed seansem pod piecem rozpalane jest ognisko z drewna, które pali się przez kilka godzin (około 10 godzin). Po ogrzaniu kabiny sauny popiół i żar należy wynieść na zewnątrz. Drzwi sauny pozostawia się szeroko otwarte. Gdy kamienie przestaną wydzielać gazy wulkaniczne, można zamknąć drzwi oraz komin sauny. Wyznaczona osoba wylewa czerpak wody na rozgrzane kamienie pieca sauny. Technika ta pozwala uzyskać fale suchej pary.

Zgodnie z tradycją mężczyźni wchodzą do sauny jako pierwsi. Kobiety i dzieci czekają na swoją kolej, dopóki temperatura nie spadnie. Do tej sauny dymnej najczęściej używa się drewna olchowego lub kory brzozowej. Ten rodzaj sauny można spotkać w dawnych gospodarstwach rolnych oraz w ośrodkach rekreacyjnych. Sauna dymna należy do nielicznych tradycyjnych saun, które nadal można zobaczyć. Ogień z drewna nadaje saunie charakterystyczny zapach, który niektórzy bardzo cenią. Jednak pomimo niskich kosztów ogrzewania drewnem sauna dymna wiąże się z zagrożeniami dla zdrowia. Korzystanie z sauny dymnej sprzyja gromadzeniu się sadzy, którą trudno usunąć.

Nowoczesna sauna

Sauna na podczerwień lub elektryczna

Kabina sauny na podczerwień pojawiła się w Japonii w 1967 roku. Wykorzystywano ją do celów terapeutycznych. Promieniowanie podczerwone, niewidoczne gołym okiem, pochodzi ze promieni słonecznych. Nie jest ono jednak podobne do promieniowania ultrafioletowego, ponieważ nie powoduje oparzeń słonecznych. Ma ono właściwość ogrzewania każdego ciała stałego znajdującego się na swojej drodze. Długość fali promieniowania podczerwonego mierzy się w nanometrach (nm). W kabinach saunowych promienniki elektryczne emitują promieniowanie podczerwone, podobne do promieniowania słonecznego. Promieniowanie to jest regulowane w taki sposób, aby organizm ludzki mógł wchłonąć 95% jego energii. Promieniowanie w saunie oddziałuje na tkankę mięśniową i narządy wewnętrzne. Wnika głęboko w skórę i powoduje wzrost temperatury ciała. Efekt ten prowadzi do detoksykacyjnego pocenia się organizmu.

Sauna na podczerwień zapewnia stałe ciepło, które jest mniej intensywne niż w saunie tradycyjnej. Dzięki temu sauna na podczerwień jest bardziej energooszczędna. Słynie również z tego, że nie ogrzewa powietrza, a jedynie wszystkie ciała stałe znajdujące się w kabinie sauny. Sauna na podczerwień nie wymaga użycia wody, jak ma to miejsce w przypadku sauny tradycyjnej. Jest łatwiejsza w montażu niż sauna tradycyjna, a ryzyko zakażenia pleśnią jest minimalne.

Pomimo zalet sauny na podczerwień ma ona jednak pewne ograniczenia. Sauna zazwyczaj charakteryzuje się kąpielą parową. Brak tej pary w saunie na podczerwień budzi pewne zastrzeżenia. W rzeczywistości ten rodzaj sauny, w przeciwieństwie do tradycyjnej, nie przynosi żadnych korzyści w przypadku problemów z oddychaniem.

Sauny elektryczne należą do najczęściej stosowanych, ponieważ ich uruchomienie wymaga jedynie podłączenia do gniazdka elektrycznego. Używany piec jest również elektryczny. Jego instalacja jest prosta i szybka.

Sauna przenośna lub składana

Jak sama nazwa wskazuje, sauna przenośna to kabina, którą można przenosić, a więc jest to model gotowy do montażu. Sauna przenośna nazywana jest również zestawem do samodzielnego montażu i składa się z paneli, które należy ze sobą połączyć. Montaż jest łatwy i szybki, ponieważ można ją złożyć w około 30 minut. Sauna przenośna może pomieścić około 5–6 osób. Może być wyposażona w ławki. Jako źródło ciepła wykorzystuje promieniowanie podczerwone. Do jej użytkowania wystarczy podłączenie do gniazdka elektrycznego. Jednak sauna przenośna ma pewną wadę pod względem zatrzymywania ciepła ze względu na cienkie i niehermetyczne ścianki.

Sauna składana to lekka, przenośna kabina z PVC. Po rozłożeniu może pomieścić tylko jedną osobę, a po złożeniu ma dość niewielkie rozmiary, przypominające walizkę. Dzięki temu zajmuje niewiele miejsca. Do ogrzewania sauny wykorzystywane jest promieniowanie podczerwone, a do jej działania wystarczy podłączenie do gniazdka elektrycznego. Sauna jest wyposażona w generator pary, do którego przed rozpoczęciem seansu należy wlać niewielką ilość wody. Składaną saunę można przenieść w dowolne miejsce. Jednak ten rodzaj sauny okazuje się mniej wydajny niż sauna klasyczna. Ponadto bardziej przypomina łaźnię turecką niż saunę, ze względu na wydzielanie wilgotnego ciepła.

Sauna kombinowana

Sauna kombinowana charakteryzuje się obecnością zarówno sauny, jak i prysznica oraz łaźni tureckiej. Stąd jej nazwa „trzy w jednym”. Prysznic służy przed i po saunie lub łaźni tureckiej. Może być wyposażony w dysze masujące. W przeciwieństwie do sauny, łaźnia turecka polega na kąpieli w wilgotnym cieple. Piec typu kombinowanego zapewnia przepływ ciepła suchego lub wilgotnego. Specjalny panel sterowania, umieszczony na zewnątrz kabiny, pozwala wybrać żądaną opcję.

Sauna kombinowana pozwala zaoszczędzić miejsce. Charakteryzuje się również estetycznym wyglądem. Sauna kombinowana może mieć następujące standardowe wymiary: 2,15 m wysokości, 1,55–1,70 m długości i 0,90–1,30 m szerokości.

Przykłady saun

Tradycyjna sauna fińska

Wielu producentów oferuje na rynku szeroki wybór modeli saun. Poniżej przedstawiono kilka przykładów saun fińskich wraz z niezbędnym wyposażeniem. W zależności od modelu ten rodzaj sauny może pomieścić jednocześnie 2, 3 lub 4 osoby.

Różnice dotyczą rodzaju materiałów użytych do wykonania paneli. Drzwi mogą być również mniej lub bardziej zaawansowane. Ogrzewanie jest zazwyczaj elektryczne. Moc waha się od 3,5 do 7,5 kW. Oświetlenie sauny zapewniają reflektory. Sauna może być również wyposażona w ławkę i podgłówek. Elementy sterujące są często umieszczone na zewnątrz.

Sauna na podczerwień

Sauna na podczerwień zaczyna zdobywać serca miłośników sauny. W związku z tym sprzedawcy wprowadzają na rynek szeroką gamę saun. Oto kilka przykładów saun na podczerwień wraz z różnymi akcesoriami do nich.

Sauna na podczerwień może pomieścić jednocześnie od 1 do 3 osób. Wykorzystuje nowoczesne technologie, takie jak na przykład:

• emitery węglowe i ceramiczne;
• Wewnętrzne oświetlenie zapewnia jednocześnie oświetlenie oraz chromoterapię dla korzystających z sauny;
• Przyciemniane szkło o grubości 8 mm zapewnia izolację kabiny;
• Saunę można wyposażyć w jonizator i/lub odtwarzacz CD;
• Moc wynosi od 1300 do 2000 watów przy napięciu 220 woltów;
• Panele z litego drewna świerkowego lub profilowane;
• Izolacja o różnym materiale i grubości;
• Regulacja temperatury;
• Oświetlenie jednolite lub wielokolorowe.

Sauna – montaż

Kryteria montażu

Niektórzy chcą samodzielnie zamontować saunę, co jest dobrym pomysłem. W przypadku saun w zestawach do samodzielnego montażu jest to rzeczywiście możliwe, przy zachowaniu wskazówek producenta. Jednak w przypadku saun wymagających budowy istnieje wiele czynników, które decydują o powodzeniu montażu. W takim przypadku lepiej jest skorzystać z pomocy profesjonalistów, aby uniknąć rozczarowań i zapewnić trwałość instalacji.

Każdy montaż sauny rozpoczyna się od oceny stanu miejsca. Należy wybrać między sauną zewnętrzną a wewnętrzną. Sauna zewnętrzna jest droższa od sauny wewnętrznej, ponieważ prace związane z jej budową są bardziej rozległe.

Następnie należy ustalić położenie sauny w stosunku do całej zabudowy. Wentylacja, oświetlenie, zasilanie elektryczne oraz konserwacja to czynniki, które należy dokładnie omówić z profesjonalistą. Na koniec należy wybrać rodzaj sauny, jej kształt, wymiary, opcje, akcesoria, wyposażenie oraz materiały, z których jest wykonana.

Sauna nie powinna być zbyt duża, ale zaprojektowana z myślą o określonej liczbie użytkowników. W szczególności jej wysokość musi być odpowiednia. Użytkownicy muszą mieć możliwość oparcia się, wylegnięcia się i rozstawienia nóg. Pozostała przestrzeń pośrodku pomieszczenia będzie służyć wyłącznie do poruszania się. Jej powierzchnia zostanie odpowiednio dostosowana. Najlepiej byłoby dysponować szerokimi ławkami, aby zapewnić komfort użytkownikom.

Dobrą saunę charakteryzuje obecność prądu powietrza, który wypływa spod pieca i przepływa przez jego tylną część. Kąpiący się nie będą narażeni na działanie chłodnego powietrza przedostającego się przez podłogę. Będą natomiast odczuwać ciepłe powietrze. Odprowadzanie powietrza będzie odbywać się w sposób ciągły w górnej części pomieszczenia, przez ścianę lub sufit. Wymiana powietrza w saunie jest bardzo ważna. Pozwala ona uniknąć złego samopoczucia spowodowanego dwutlenkiem węgla. Zaleca się zapewnienie otworu o powierzchni 25 cm² na osobę w saunie. Idealnym rozwiązaniem byłoby zaprojektowanie otworu regulowanego, który można dostosować w zależności od liczby osób korzystających z sauny.

Rodzaj sauny należy wybrać spośród dwóch głównych grup: tradycyjnej lub nowoczesnej. Jej kształt zostanie określony w zależności od dostępnej przestrzeni, która jest dla niej zarezerwowana. Musi ona harmonizować z ogólną estetyką pomieszczenia. Projektant zbada wykonalność wybranych opcji. Doradzi w sprawie typu pieca, a także jego zasilania elektrycznego.

Akcesoria i materiały, a także elementy towarzyszące, takie jak prysznic i pokój wypoczynkowy, muszą spełniać wymagania właściciela. Jednak to projektant będzie odpowiedzialny za udzielenie porad, które ułatwią montaż. Po podpisaniu umowy sprzedaży materiały dostarczone na miejsce zostaną zinwentaryzowane i dokładnie sprawdzone przez montażystę.

Przebieg montażu

W przypadku sauny zewnętrznej należy wykonać posadzkę. Zostanie ona podwyższona za pomocą jastrychu, na którym ewentualnie można położyć okładzinę. Następnie, zgodnie z ustalonym planem, powstają ściany – ceglane lub drewniane – oraz przegrody. Przed przystąpieniem do montażu pozostałych elementów należy w całości zamontować ścianki działowe. Zakończeniem prac budowlanych będzie montaż dachu sauny.

Monter nie może zapomnieć o zaznaczeniu miejsc wyjścia kabli elektrycznych, które będą zasilać oświetlenie i ewentualny system ogrzewania sauny. Przekrój kabli elektrycznych musi być dostosowany do wymaganej mocy. Zgodnie z normami bezpieczeństwa stosowanym typem kabla jest U 1000 R2V. Należy również z wyprzedzeniem zaplanować przebieg rur instalacyjnych do pomieszczeń sanitarnych. Zazwyczaj rury te układane są pod szalunkiem. Na koniec wykonuje się pokrycie podłogi sauny, na przykład płytkami, z zachowaniem odpowiednich spadków, aby zapobiec ewentualnemu tworzeniu się kałuż.

Wykończenie wnętrz pozostaje zasadniczo identyczne zarówno w przypadku sauny zewnętrznej, jak i wewnętrznej. Montaż materiałów izolacyjnych musi być zgodny z normami, aby zapobiec utracie ciepła przez ściany i dach. Na ścianach montuje się wełnę szklaną lub kamienną. W przypadku sufitu wystarczający jest spieniony polistyren. W tej ostatniej kwestii listwy mocujące boazerię montuje się po ułożeniu izolacji. Należy zwrócić szczególną uwagę na elementy, które mogą powodować mostki termiczne, i zastosować odpowiednie rozwiązania.

Barierę paroizolacyjną należy zamontować zgodnie z zaleceniami producenta. Przed zamknięciem izolacji za listwami boazerii należy sprawdzić, czy zachowano przestrzeń wentylacyjną między ścianą a barierą paroizolacyjną. Boazeria i izolacja nie mogą stykać się z podłogą. Należy je zakończyć 8 lub 10 cm powyżej poziomu gotowej podłogi. Umożliwi to mycie podłogi bez zamoczenia boazerii.

W najwyższym punkcie sauny – modelu należy przewidzieć otwór służący do odprowadzania gorącego powietrza. Należy tam starannie zamontować ramę wewnętrzną i zadbać o to, by w niej umieścić wełnę skalną lub szklaną. W razie potrzeby można tam zainstalować wentylator wyciągowy. Następnie należy zamontować drzwi wejściowe. Będą to drzwi bez wewnętrznego systemu zamykania, zaprojektowane specjalnie ze względów bezpieczeństwa. Osoba korzystająca z sauny, która poczuje jakiekolwiek złe samopoczucie, musi bowiem mieć możliwość szybkiego opuszczenia sauny poprzez proste pchnięcie drzwi.

Na koniec należy przeprowadzić montaż wyposażenia wewnętrznego, zarówno w saunie, jak i w pomieszczeniach sanitarnych. Piec zostanie umieszczony w przeznaczonym dla niego miejscu. Ławki zostaną zamontowane zgodnie z ich odpowiednimi położeniami. Podłączenie urządzeń elektrycznych nastąpi na końcu. Należy dokładnie sprawdzić szczelność okienek świetlnych i różnych przełączników.

Piec saunowy należy zainstalować zgodnie z instrukcją producenta. Należy w szczególności sprawdzić, czy wymaga to zamontowania bariery ochronnej. Po zamontowaniu dolnych i górnych ławek należy je wypróbować, przyjmując pozycję kąpielową, aby wykryć ewentualne problemy z przestrzenią. Monter dokładnie sprawdzi sztywność podpór oraz praktycznie zweryfikuje możliwość swobodnego poruszania się wewnątrz sauny.

Po zakończeniu montażu sauny monter uruchomi urządzenia elektryczne. Sprawdzi prawidłowe działanie każdego elementu. Regulacja temperatury pieca, rozmieszczenie punktów świetlnych, sprawdzenie wskazań urządzeń kontrolujących temperaturę i wilgotność oraz ustawienie zegara lub klepsydry muszą być przeprowadzane w sposób systematyczny, krok po kroku. Przekazanie klucza właścicielowi nastąpi po odbiorze instalacji przez obie strony.

Sauna – Konserwacja

Informacje ogólne

Właściwa konserwacja sauny pozwala przedłużyć jej żywotność i zachować higienę. Po każdej sesji należy przeprowadzić minimalną konserwację. Sauna, jako miejsce wilgotne i gorące, wymaga regularnej konserwacji, aby zapewnić odpowiednią higienę i utrzymać ją w idealnym stanie.

Podczas konserwacji sauny należy zachować pewne środki ostrożności. Środki czyszczące mogą powodować odbarwienie drewna, pozostawiać ślady i osady oraz wydzielać drażniące zapachy. Należy ograniczyć ilość wody używanej do czyszczenia, aby nie spowodować czernienia drewna. Należy unikać używania węża ogrodowego zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz sauny na podczerwień. Zdecydowanie odradza się stosowanie farb, chemicznych środków do obróbki lub uszczelniających. Ponadto promieniowanie podczerwone może spowodować przegrzanie obrabianej powierzchni i uwolnienie toksycznego gazu.

Sposób konserwacji

Konserwacja fizykochemiczna

Drewno w saunie musi być łatwe w pielęgnacji, aby zapewnić jej długą żywotność. Aby zachowało swoje pierwotne właściwości i wygląd, należy je pokryć kilkoma warstwami lakieru do drewna typu morskiego. Zabieg ten dotyczy progu, stopnia i podłogi z desek.

Drewno użyte do niektórych zewnętrznych części sauny można pokrywać powszechnie stosowanymi produktami, takimi jak lakiery, oleje i inne środki do konserwacji. Niektórzy projektanci saun stosują na ścianach elementy drewniane o grubości od 5 do 7 cm. Elementy te są wzajemnie wpasowane i nie wymagają żadnej specjalnej izolacji.

W pomieszczeniach przylegających do sauny (toalety, prysznice i szatnie) należy regularnie, codziennie przeprowadzać czyszczenie i dezynfekcję, ponieważ panuje tam wysoka wilgotność. Pozwala to zmniejszyć ryzyko wystąpienia chorób skóry. Zaleca się stosowanie środków odkażających. Należy zwalczać wilgoć i zapewnić odpowiednią wentylację tych pomieszczeń. Zaleca się w szczególności pozostawianie otwartych drzwi sauny, aby odprowadzić wilgoć z drewna i zakamarków.

Po zakończeniu każdej sesji w saunie należy podnieść kratki leżące na podłodze i oprzeć je o ławki. Podłogę należy wyczyścić wilgotną mopem, aby usunąć sole, pozostałości potu oraz ewentualny kurz różnego pochodzenia. Do wycierania ławek należy używać gąbki nasączonej ciepłą wodą z niewielką ilością wybielacza. Od czasu do czasu można wyszorować drewno szczotką z włosia psiego i usunąć osady brudu z narożników sauny.

W saunie na podczerwień można zamieść pomieszczenie i odkurzyć je. Pozwoli to usunąć kurz i ewentualne włosy. Ludzie mogą dotykać ścian, w takim przypadku należy je wytrzeć. W ten sam sposób można postępować w przypadku ławek, powierzchni przy drzwiach i przegrodach. Należy je spłukiwać letnią wodą, bez użycia żadnych szkodliwych lub toksycznych środków.

Konserwacja przy użyciu olejków eterycznych

W przypadku ławek i kanap, drewnianych podłokietników oraz krat, które izolują stopy od podłogi wyłożonej płytkami, stosuje się olejek do sauny. Drewno, ściany, przegrody i sufit sauny również należy pokryć olejkami eterycznymi. Przywrócą one ich kolor i nasycą je zapachem, ku wielkiej radości korzystających z sauny. Do tych czynności nadają się wszystkie aromaty olejków. W tym celu można zastosować naturalne esencje sosnowe lub terpentynowe. Wybór olejku zależy od jego ceny oraz od preferencji właściciela.

Kto zechce nadać swojej saunie indywidualny charakter, podejmie odpowiednie kroki. W zależności od rodzaju drewna, z którego zbudowana jest sauna, można wybrać esencje z jodły, cedru lub drzewa sandałowego. Nadają one saunie pewien egzotyczny klimat. Esencje z tymianku, rozmarynu lub eukaliptusa zapewnią lżejsze i bardziej świeże zapachy. Esencje te są szczególnie cenione ze względu na swoje silne działanie bakteriobójcze.

Olejki te nakłada się na drewno za pomocą szmatki jeszcze przed rozpaleniem pieca. Należy stosować je w postaci czystej i w niewielkich ilościach, aby uniknąć przesycenia drewna. Orientacyjnie objętość około 20–40 cm³ w zupełności wystarczy do przygotowania sauny przeznaczonej dla 3–4 osób. Aby oszczędzać olejki, zwilżoną szmatkę można przechowywać w metalowym pojemniku. Przed kolejnym użyciem wystarczy ją lekko nasączyć olejkiem.

Czytelnik pragnący dowiedzieć się więcej na temat sauny może zapoznać się z innymi artykułami poświęconymi temu tematowi, zamieszczonymi na tej samej stronie.

Prawa autorskie chronione są na mocy artykułów L. 111-1 i L. 123-1 kodeksu własności intelektualnej.